Zingend zweven tussen keramiek

Het was erg leuk om te mogen zingen op de locatie waar we straks acht avonden vertoeven. Er staat prachtig keramiek en ik krijg visioenen dat ik ergens tegen aanloop en de kunst in diggelen ter aarde stort. Maar gelukkig is alles heel gebleven.
De meesten van ons hebben de voorgeschreven kleding aan, maar sommigen werden opnieuw aangekleed door Femke. De kleuren moeten zoveel mogelijk gelijk zijn aan de poppen waar wij een geheel mee moeten vormen.

De scène die wij zingen en spelen met de acteur begint vorm te krijgen. Raoul is onder de indruk van onze “kunsten” en wij van zijn acteerkunst. Het is een bijzondere ervaring om het O Magnum Mysterium tussen al het moois te zingen. Ik had af en toe het gevoel te zweven. Greet staat achter in de ruimte te dirigeren waar straks het publiek komt te zitten. Het is een grote afstand dus we moeten ons goed richten naar het publiek zodat we voldoende verstaanbaar/hoorbaar zijn.
De scène zit goed in ons hoofd, maar het is prettig om te weten dat er nog een repetitie te gaan is.

Christa Oostenrijk

[flickr_set id=”72157692184213212″]
foto’s Pierre Pinkse